یه سری از آدمها هم هستن همزمان که حرص ما رو درمیارن بقدری لبخندهای غلیظی بر لب دارن که هرگز فرصت اینکه چونه شونو خرد کنیم پیش نمیاد.
اینجور مواقع خودتون فرصت ها رو برای خودتون بسازید.
:-)
والا.
زندگی یک خواب آشفته و بلنده. حلقه ای زرین از اتفاقات و تصاویر در چرخشی تا بی نهایت تا ابد. مهترین بخش قضیه اینجاست که متاسفانه بدن ما به این میزان خواب بلند احتیاج داره. برای اینکه فردا صبح حالمون خوب باشه باید خوب بخوابیم.
+ هیچکس نمیدونه هرکدوم از صورتها و داستانها و اتفاقایی که می بینیم و می شنویم برداشتی از کدوم اصل و ماهیت هستن. کاری از ما برنمیاد. فقط باید خوب بخوابیم فعلاً.
جنسن اکلس عزیز
هیچ میدانستی در این اوضاع و روزگار قمر در عقرب دیدن چهره ی روشن شما چقدر مایه ی مسرت و دلخوشی ماست؟ اصلا می دانی که وقتی چشمهایتان میخندد ما بیشتر خوشمان می آید؟ لطفا خوشحالمان کن جنسن جان. ازت ممنونم.
دارم فکر می کنم احتمالش چقدره که ما اینی نباشیم که الان هستیم. چیزی که می بینم یه دنیای پر از نقصه که به نظرم چیزهایی که می بینم کمتر امکان اثبات شدن دارن تا چیزهایی که نمی بینم.
امکان این که بشه وجودی بالاتر از خودمون رو اثبات کنیم خیلی بیشتر از راه هایی که بتونم وجود فعلی خودم رو اثبات کنم! امکان نداره بتونم وجود داشته باشم. این غیرممکنه. چرا من؟ اینکه من وجود دارم یه چیز غیرطبیعی بنظر میاد و نمیتونم باور کنم که چرا من توی سر خودم وجود دارم و توی سر دیگران وجود ندارم ...
+ فقط سعی کردم منظورمو برسونم.