یکبار نشد بیای و مستقیم حرفتو بزنی. یکباااار نشد. بقول یکی از همین جملات مجازی آدمها کی میخان بفهمن که زندگی پانتومیم نیست. قرار نیست کسی از سکوت شما مثلا نتیجه خاصی بگیره یا از استعارات و کنایات شیش ضلعیمون یه معنی گلدرشت بگیره. درسته که هست ولی بد نیست یه وقتایی هم بین بیان احساسات و پانتومیمهای دلسرد کننده فرق های اصلی رو بفهمیم.
حتی اگر نباشی می آفرینمت
چونان که التهاب بیابان سراب را
دلم برای مهربونیات تنگ شده. دیدین بعضی ادما که تعدادشون اصلا هم زیاد نیست چقدر مهربانیشون خالصه و خودجوشه؟ تو اینطوری بودی.
الان نمیدونم دقیقا به چی باید لعنت بفرستم.
ادما قلب ما رو میشکونن. احساسات ما رو نادیده میگیرن و به دنبال تکه های بزرگی از لقمه های پیش رو برای سیر کردن شکم خودشونن. اونچه که نادیده میگیرن درواقع وجود ما نیس بلکه همه تمرکزشون روی گشنگی هاشونه. هیچوقت هیچوقت با یه ادم گشنه مذاکره نکنید. اون همه چی رو فقط شکل سهمی از غذا میبینه.
الان متوجه قالب وبلاگ شدم!!! 