درباره عواطف یک نقاش

وقتی خداوند انسان رو آفرید او را به دو تکه تقسیم کرد

و اینطور مشیت کرد که تا زمانی که این دو تکه بهم متصل نشده اند زندگی زاده نخواهد شد ...

+ طبیعتا آدمهایی چون من، مخصوصا آن تکه هایی که محمل زندگی هستند، اگر نخواهند زندگی و زادن را بپذیرند باید جور دیگری خودشان را تلف کنند.

گاهی فکر میکنم بهترین لطفی که در حق فرزندانم میکنم این است که اجازه ندهم هرگز زاده شوند. چون هنوز نفهمیده ام آیا زندگی ارزشش را دارد یا نه؟ مرحله ای که به طرز سوگیرانه و جهت داری فقط به انسان حق عبور می دهد دارد نه هیچکس دیگر.