زمانهایی بود که میتونستم زیبایی رو تشخیص بدم. وقتی به اون موسیقی های دوست داشتنی گوش میدادم و حرکت کلیدهای پیانو رو میشنیدم ، انگار صفحه ی زندگی لحظه به لحظه گسترده تر میشد. فضا کش می امد و زندگی بقدر همه ی ما جا داشت. حالا چی؟